Wees niet bang
Deze drie woorden kom je regelmatig tegen als je de Bijbel leest. Maar het lukt me niet erop te vertrouwen. Ik wil meewerken om het Rijk van God op aarde op te bouwen. Ik wil in het klein beginnen door me in één parochie in te zetten voor de hele gemeenschap. Het lijkt allemaal zo mooi, het lijkt mogelijk, maar de werkelijkheid leert me dat het veel lastiger is dan ik denk. Ik ontmoet veel tegenwerking. Toch wil ik blijven doorgaan in woord en daad. “Wees niet bang” zijn de woorden die Jezus ons meegeeft. Ik ben niet bang, maar … ik ben wel eens bang omdat ik net niet de juiste woorden kan vinden om iets te zeggen. Ik ben wel eens bang om voor mijn mening uit te komen. Als ik bang ben verandert er niets en bereik ik niet mijn doel. Ik kom in een neergaande spiraal. Hoe kom ik daar dan weer uit?
Soms met een beetje rust. Even tot tien tellen en dan pas reageren. Soms heb ik een beetje afstand nodig. Ik kom er de volgende keer op terug en ga ermee aan het werk. Als ik dit stukje schrijf is de parochie-avond nog niet geweest. We hebben met elkaar nog niet gesproken over het Missionair Pastoraal Plan. Ik wil daar mee aan de slag. Het kan wel lastig worden, maar stapje voor stapje gaat het lukken. Ik hoop met u te komen tot één parochie, een klein stukje Gods Rijk op aarde. Wees niet bang. Heb vertrouwen. Heb hoop. Heb geloof.
En als ik toch een beetje angst voel opkomen, denk ik aan deze woorden van Jezus en Nicolaas Beets: ‘de mens lijdt dikwijls het meest van het lijden dat hij vreest, doch dat nooit op zal dagen. Zo heeft men meer te dragen, dan God te dragen geeft’.
diaken-emeritus Gerrit Fennema