AFSCHEID NEMEN
We moeten allemaal mensen loslaten. Sommigen definitief. De leerlingen van Jezus bleven naar de hemel kijken. Plotseling horen ze een stem: “wat staan jullie naar de hemel te staren?”
We hebben Hemelvaart van de Heer gevierd. Dat betekent niet dat Jezus onzichtbaar is geworden. Hij wordt anders zichtbaar. Kijk om je heen. We vieren niet dat Jezus uit het zicht verdwenen is, integendeel: Jezus is zichtbaar in ons leven, in ons handelen, in onze omgang met onze medemensen. Wij hoeven alleen maar te doen wat Hij heeft gedaan. Jezus is alle dagen bij en met ons. Dat moeten we elkaar vertellen. Schroom niet, vertel wanneer jij het gevoel had dat Jezus je nabij was. Vertel van dat moment dat je het zwaar had en toch steun voelde. Gods Liefde is overal om ons heen. Dat kun je zien, dat kun je voelen. We moeten er wel voor open staan en bidden om Gods Geest.
Ik heb Gods nabijheid ervaren toen ik op weg was naar een pas getrouwd stel. Ze hadden een dochtertje gekregen, maar … ze was tijdens de zwangerschap al overleden. Moeder voelde dat het hartje niet meer klopte. Afscheid nemen van wat je het liefste wenste. Onderweg naar dit stel dacht ik erover na wat ik zou moeten zeggen. Ik bad tot God “help me, geef me woorden die ertoe doen, laat dit jonge stel niet alleen”. Ik ging het huis binnen en zag een moeder op bed met naast zich een wiegje waarin een dood meisje lag. Een brok in m’n keel. Ik nam haar hand en wilde iets zeggen, maar zij was mij voor en zei: “wat ben ik blij dat je er bent. Wil je haar zegenen?”
Wij hoeven mensen alleen maar nabij te zijn en te vertrouwen op Gods Geest. Die komt, hoe dan ook. Ook of juist op moeilijke momenten. Ik heb geleerd dat afscheid nemen niet loslaten is, maar anders vasthouden.
diaken Gerrit Fennema