Tja, dat was ik vergeten
Je hoeft niet oud te zijn om dingen te vergeten. Het overkomt ons allemaal wel eens. Toch zijn er momenten, vaak plotseling, dat je voor een beslissende keuze komt te staan. Wat doe je dan? Had ik met hem of haar iets afgesproken? Wanneer is het ook al weer? Dan denk ik: ‘had ik het maar even opgeschreven’.
We kunnen met ‘vergeten’ goede verstandhoudingen met vrienden en bekenden breken of kapot maken. In het evangelie horen we dit weekend het verhaal van de tien meisjes die op weg zijn naar een bruiloft. Ze hebben lampen bij zich om in het duister te kunnen zien. Gelukkig hebben een aantal gezorgd voor extra olie om de lamp brandend te houden. De anderen zijn de olie vergeten.
Jezus wil ons met dit verhaal duidelijk maken dat we af en toe moeten bijtanken. We moeten zorgen dat we ‘olie’ bij ons hebben. Niet vergeten dus!
Die olie om ons lampje brandend te houden, krijgen we elk weekend als we in de Kerk naar het Woord van God luisteren. Dat voedt ons, dat houdt ons scherp. We kunnen dan met meer aandacht leven. En als aandacht voorop staat is de kans op vergeten een heel stuk minder geworden. Misschien hebben we dan ook meer aandacht voor wat er om ons heen gebeurt. Dan zien we met de ogen van ons hart, dan zien we mensen die onze aandacht nodig hebben. Dan geven we wat geld aan goede doelen. Dan doen we een aantal muntjes in de collectebus als iemand bij ons aanbelt. Dan geven we wat extra’s in de collecte voor Caritas.
Dan geven we anderen hoop op een betere toekomst. En zijn wij blij omdat we vanuit ons hart kunnen zeggen: ‘ik ben ze niet vergeten’.
emeritus-diaken Gerrit Fennema