Waar ben je nou?
Een vaak gestelde vraag van mensen die in ellende zitten. Of het nu klein of groot leed is, je komt er niet meer uit. Dan wil je graag dat iemand je helpt.
Er zijn veel mensen op de vlucht omdat hun landen in oorlog zijn. Wanhopig bidden ze dan en je hoort ze zeggen: “waar ben je nou?” Ze richten zich tot God. Een tijd geleden zag ik op TV beelden van een vluchtelingenkamp. Wat mij direct opviel is dat er een tent in het midden stond met een groot kruis. Voor de vluchtelingen was dat een baken, die tent was hun kerk. Mensen zoeken onder de meest ellendige omstandigheden naar een plaats om even bij God te zijn en te bidden. En middenin de ellende ontmoeten ze God. Zelfs onder deze omstandigheden blijven ze hoop houden.
Dit weekend horen we in de kerken het verhaal van de leerlingen van Jezus. Ze zijn samengekomen want hun vriend en meester is gedood. Ze zijn door verdriet overmand. Hoe nu verder? Ze zoeken steun bij elkaar, ze hebben uit veiligheid alle ramen en deuren gesloten. En plotseling staat Jezus in hun midden. Ze kijken verbaasd om zich heen; hoe kan dat?, alle ramen en deuren zijn dicht. Daar staat Hij, de verrezen Heer, in hun midden. “Vrede met jullie”, zegt Hij.Een warm gevoel komt over hen. Ze krijgen weer moed om het leven voort te zetten. Ze vertellen anderen dat ze Jezus hebben gezien. Alleen hun vriend Thomas is er niet bij geweest en gelooft hun verhaal niet. Tot het moment dat Hij Jezus zelf ziet. Nu gelooft hij het ook. Jezus is er, Hij leeft. Dát is Pasen. Hij leeft en Hij is in ons midden. Hier en daar in dat vluchtelingenkamp.
‘Waar ben je nou?’ Kijk om je heen en blijf hoop houden.
diaken Gerrit Fennema