Zalig en gelukkig ben je
Vandaag spreekt Jezus vanaf een berg een menigte mensen toe. De woorden die Hij uitspreekt worden ‘de Bergrede’ of ‘de zaligsprekingen’ genoemd. De Bergrede neemt het op voor mensen op wie de wereld neerkijkt. Juist die mensen staan bij God in aanzien, zij doen ertoe. Dát is de boodschap waar je je aan kunt optrekken.
Maar, ik hoor mensen wel eens zeggen: “die Bergrede vind ik moeilijk, het is niet onze taal”. Misschien klinken de woorden van Jezus ons wat vreemd in de oren; ‘zalig zijt gij …’ Toch zijn het deze woorden die Jezus tot ons richt.
Het kan helpen de woorden in de mond te leggen van degenen op wie de wereld neerkijkt. Zo heeft de heilige Vincentius a Paulo een ‘vertaling’ gemaakt van de Bergrede. Vincentius a Paulo (1581-1660) was een ordestichter en organisator van charitatieve werken. Onze Caritas is daaruit voortgekomen. Luister met een open hart naar zijn Bergrede:
Gelukkig zij die eerbied hebben voor mijn ontvelde handen en mijn vergroeide voeten.
Gelukkig zij die met mij praten, hoewel ik steeds meer moeite krijg hun woorden te verstaan.
Gelukkig zij die begrijpen, dat mijn ogen steeds verder vertroebelen en mijn gedachten steeds meer verward raken.
Gelukkig zij, die, hoewel zij tijd verliezen door met mij te praten, blijven glimlachen.
Gelukkig zij die mij nooit zeggen: “dat is al de derde keer dat je dat vertelt”.
Gelukkig zij die mij verzekeren dat ze van me houden en dat ik ertoe doe.
Gelukkig zij die mij helpen te leven in de herfst van mijn leven.
Mensen die écht geluisterd hebben zijn gelukkige mensen.
diaken Gerrit Fennema